وقتی به یاد گذشته ها سرشک غم و حسرت گونه هایت را جولانگا سرسره بازی کودکانه خویش قرار میدهد
و گاه و بی گاه آه سردی از درون گر گرفته ات بر می آید
و دیدگانت به دور دستها خیره می شود
و آرزو های به دل مانده را مرور میکنی
و خاطرات خوش کودکی در ذهنت تداعی میشود
..."چاره ی کار چیست ؟
!
جز سکوت و فراموشی ؟!!!